★⌒ขอบคุณที่ทิ้งกัน ⌒★
24/พ.ย/2008

ในวันนี้วันที่ฉันไม่มีเธออยู่เคียงข้าง.....
วันที่ฉันต้องล้มทั้งยืนเพราะสิ่งที่เธอมอบให้มา...
คือความเจ็บปวดรวดร้าวใจ ฉันจะจดจำไว้ไปจนตาย
ว่าผู้ชายอย่างเธอ ...ไม่มีค่าพอที่จะให้ฉันรักภักดีอีกต่อไป...
ในเมื่อเธอทำร้ายน้ำใจฉันมามากพอ
ฉันก็จะไม่ทนอีกต่อไป...........
จะทนเจ็บอีกต่อไปทำไม บอกกับใจตั้งหลายครั้ง
มันก็ยังทำใจไม่ได้อยู่ดี ยิ่งรู้ว่าเธอไม่เคยซื่อสัตย์
ต่อความรักของเรา...ยิ่งได้ยินคนพูดว่าเธอไปกับคนนั้น
แล้วมันยิ่งทำให้เราปวดใจรู้ไหม.....
ไม่ใช่ปวดใจเพราะเสียดายผู้ชายอย่างเธอ..
แต่ปวดใจเพราะคิดผิดที่หลงมาคบกับเธอ...
นิสัยเธอต่อให้วันนี้ฉันแต่งงานกับเธอแล้ว
เธอก็ต้องไปมีคนใหม่อยู่ดี....
เราก็จะต้องช้ำใจอยู่ดี ฉันดีไม่พอหรือเธอไม่พอสักที..
ไม่รู้ทำไมบอกกับใจก็ตั้งหลายครั้ง.. ฟังคนพูดก็ตั้งหลายหน..
เจ็บเกินจะทนต่อไปไหว.. เหนื่อย.. ท้อใจ... 
ไม่รู้ว่าจะทำยังไง..ไม่ใช่ว่าขาดเธอแล้วจะตายหรอก..
แต่ไม่รู้ว่าชีวิตต่อไปจะดำเนินต่อไปยังไง..
จะเริ่มต้นใหม่ได้ไหม ..
จะเริ่มยังไงกับใครที่จะจริงใจกับเรา...
ในวันที่ฉันถูกเธอทิ้งมา.. วันที่เธอบอกลา..
 บอกว่าเราคงเดินด้วยกันต่อไปไม่ได้..
เราเดินกันคนละทางนะ ฉันพร่ำถามเธอเสมอว่าฉัน
ทำผิดอะไรนักหนา.. เธอถึงบอกเลิกกับเรา..
ฉันถามเธอว่าเพียงแค่เรื่องงานนี่เหรอที่ทำให้เธอบอก
เลิกกับเรา.. เธอบอกว่ามันหลายเรื่อง..
 ถ้าหลายเรื่องแล้วทำไมพึ่งมาบอกเลิกเอาตอนนี้
 ตอนนที่คบกันมาจะ 10 ปีนี่เหรอ.................................
เห็นแก่ตัวเกินไปรึเปล่า.. เราคบกันมาตั้งนานถ้าเราไม่ดี
มันก็น่าจะเห็นตั้งนานแล้ว.. แต่นี่หาเหตุผลที่มันไม่น่า
จะฟังขึ้นเลย..  ถ้าคิดจะเลิกกันจริงๆ ไม่ต้องหาเหตุผล
ก็ได้แค่บอกว่าพบคนใหม่ที่เขาดีกว่า รวยกว่า สวยกว่า
เหมาะสมกับเธอกว่าฉันก็พอ ก็แค่บอกว่าหมดใจกันแล้วว...
ทำไมต้องโยนความผิดให้ฉันคนเดียวด้วย..
ฉันผิดมากใช่ไหมเธอถึงโยนความผิดทุกอย่าง
ให้ฉันเพียงคนเดียว..........................